خزعبلات یک شبگرد
عاطی خوابیده
چراغا خاموشه
منم و تکرار دیوانه وار "عطر تو" کاوه آفاق....
امشب برام کش اومده....
یه آرامش همراه با دلهره...
هوم؟حس شده تا حالا؟تناقض محض...
دلگیری همراه با شادی و غم!
ترکیب چند تا حس جور واجور باهم...حس فیلم دیدن هم نیست
....
چقدر امشب تو سکوتم
کوچه باز عطر تو داره
بوی یاس و شب و خونه
تورو یاد من میااااره
یاد تو لالایی میشه
واژه ها مثل ستاره
ولی تو نیستی و شعرم
آسمونش ماه نداره...
.......
از اشک یاس کوچه ها
تا چشم کور از گریه ها
با یاد عطر تو زنده ام
تا باز برگردی به خونه.....
چقدر لعنتیه صداش..آهنگش..شعرش....
اواااااااا دستم خورد ترانه عوض شد...
گوگوش:داغ یک عشق قدیمو اومدی تازه کردی
شهر خاموش دلم رو تو پر آوازه کردی.......
به به...بعدی یگانه ست...
عبور:من یه خونه روی آب
طرد و سرد و بی پناه....
نه نه موج منفی داره ...وای..ولش کن...بعدی
ای جاااااااااانم آقا شجریان
تو که نازنده بالا دلربایی
تو که بی سرمه چشمون سرمه سایی
تو که مشکین دو گیسو در قفایی
به مو گویی که سرگردون چرایی....
قول میدم این دیگه آخری باشه:
اوااا..عایشه سینا حجازی.....کلا خوابم پرید که
بعدیا هم داریوش و قمیشی...... کلا بهتره به غرغر های عاطی گوش بدم که میگه:صبح که خواب موندی بهت میگم شب جقدر قشنگه!