گل گل چهارشنبه به در...
به سالی که گذشت نگاه میکنم
باید بگم هیچ سالی مثل 97 خریت نداشتم تو زندگیم!
و البته هر خریت یک تجربه...
ولی خب بستگی داره به خر درونم که تجربه ها یادش بمونه یا نه؟!
امید است در سال جاری
زیر سایه ی خداوند متعال
سالی داشته باشیم به دور از جفتک های خر درون
عین آدم زندگیمو بکنم
فکرایی که مثل ککتل مولوتوف پایه های نظام فکریم رو متزلزل میکنن تموم بشن و این انقلاب به سر انجام برسه برام و فتنه ها تموم بشن...
پ ن:ساعات آغازین جشن چهارشنبه ی آخر سال
با صدای باران
و صدای مادر از درون حمام که میگه :آب چره سردابونه هی؟لامصب!!!!
و چوب بستنی که هنوزم تو دهنمه و میلی به انداختنش ندارم....
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۷ ساعت 15:42 توسط وارش(همان باران سابق)
|
