فرض کنین شرایط خوبی تو زندگی براتون فراهم میشه که انتخابش کاملا به اختیار خودتونه!

این شرایط با اینکه خوبه ولی خیلی پایین تر از سطح خواسته ها و معیارای شماست...یعنی قبول کردن این شرایط به معنای خط کشیدن دور همه ی خواسته های قلبی شماست که شدیدا در آرزوی رسیدن بهشون هستین!

حالا بحث اینه که آیا باید این شرایط رو قبول کرد؟ یا ردش کنیم به امید رسیدن به اون خواسته های آرمانی خودمون؟(که امکان داره حتی بعد از سال ها تلاش هم نتونیم بهش برسیم!)