پاییز جان! چه شوم! چه وحشتناک!
رفتند مرغکان طلایی بال.
از سردی و سکوت سیه جستند.
رفتند سوی نخل، سوی گرمی.
وز بید و کاج و سرو نظر بستند.
ای فصل ِ فصلهای نگارینم!
.... پاییزم! ای قناری غمگینم!
رفتند مرغکان طلایی بال.
از سردی و سکوت سیه جستند.
رفتند سوی نخل، سوی گرمی.
وز بید و کاج و سرو نظر بستند.
ای فصل ِ فصلهای نگارینم!
.... پاییزم! ای قناری غمگینم!
#ماث
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم آبان ۱۳۹۶ ساعت 11:43 توسط وارش(همان باران سابق)
|