دیشب دوست جان پیام داد باز آه و ناله و فغان از یار!

ماجرا رو تعریف نمود و هی پشت سر هم حرف میزد...

من هم گاه گاهی یه چیز میگفتم که فکر نکنه حواسم نیست به حرفاش..

این میناله از یار ، یارش میناله از این...میری با یارش صحبت میکنی میگی آدم باش دیگه پسر! یارش هم یه حرفایی میزنه که آدم نمیتونه بهش حق نده!

در کل قهر و آشتی های اینا نه برای ما اعصاب گذاشته نه برای خودشون...

بعد خب میان مشورت میگیرن ازت...تو هم حرفتو میزنی...بعد که میرن باز کار خودشونو میکنن.و دوباره به یه مشکلی برمیخورن و باز تو شاهد آه و ناله های اونا میشی!

خب بابا پای منو از این جریان قهر و آشتی تون بکشین بیرون!

ما شدیم مسخره ی قشر عشاق!

...