آدم از یک جایی به بعد...
دیگر خودش را به آب و آتش نمیزند
زمین و زمان را به هم نمیدوزد
از هر چه هست و نیست شاکی نمیشود!
از آدم ها فاصله نمیگیرد...
از هیچکس,متنفر نمیشود...
دیگر گریه نمیکند...
غصه نمیخورد...
از حرف کسی نمی رنجد...
دیگر شعر نمیخواند...
نقاشی نمی کشد...
موسیقی گوش نمی دهد...
به کسی زنگ نمیزد...
آدم از یک جایی به بعد
#لال_مونی می گیرد
بود و نبودش حس نمی شود...
دیگر نه دوستی دارد و نه دشمنی...
دیگر لبخند هایش به دل نمی نشینند...
دیگر چشم هایش برق نمیزنند...
آدم از یک جایی به بعد
دیگر منتظر نمی ماند...
عجله نمی کند...
حوصله اش سر نمیرود...
دیگر بیقرار هم نمیشود...
یک دفعه نگاه میکند و میبیند این من،
با من سابق از زمین تا آسمان فرق میکند
می دانی؟!
آدم از یک جایی به بعد
فقط #تماشا می کند
دیگر خودش را به آب و آتش نمیزند
زمین و زمان را به هم نمیدوزد
از هر چه هست و نیست شاکی نمیشود!
از آدم ها فاصله نمیگیرد...
از هیچکس,متنفر نمیشود...
دیگر گریه نمیکند...
غصه نمیخورد...
از حرف کسی نمی رنجد...
دیگر شعر نمیخواند...
نقاشی نمی کشد...
موسیقی گوش نمی دهد...
به کسی زنگ نمیزد...
آدم از یک جایی به بعد
#لال_مونی می گیرد
بود و نبودش حس نمی شود...
دیگر نه دوستی دارد و نه دشمنی...
دیگر لبخند هایش به دل نمی نشینند...
دیگر چشم هایش برق نمیزنند...
آدم از یک جایی به بعد
دیگر منتظر نمی ماند...
عجله نمی کند...
حوصله اش سر نمیرود...
دیگر بیقرار هم نمیشود...
یک دفعه نگاه میکند و میبیند این من،
با من سابق از زمین تا آسمان فرق میکند
می دانی؟!
آدم از یک جایی به بعد
فقط #تماشا می کند
#علیرضا سیدی
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم دی ۱۳۹۵ ساعت 2:21 توسط وارش(همان باران سابق)
|